آدما دو سته ان. دسته ی اول اونایی که دنبال خوشبختی می دو َن و هی می دو َن و همینطور که می دو َن عمرشون ته می کشه ، غافل از این که وقتی گرم ِ دوییدن بودن خوشبختی رو پشت سر گذاشتن! دسته ی دوم اونایی َن که خوشبختی دنبالشون می دوئه ولی چون باورشون نمیشه که این خوشبختیه که دنبالشون می دوئه همچنان روزای خوبُ پشت سر می ذارن و تن تن صفحه ی عمرشونُ ورق می زنن تا در آینده خوشبختی رو ببینن و عمرشون اینجوری تلف می شه، غافل از این که خوشبختی رو لابه لای همون روزا پشت سر گذاشتن! خلاصه اینجوریه که هیشکی احساس خوشبختی نمی کنه و میندازن گردن خدا که چرا خوشبختی رو ندیدن.
حس از بیرون نگاه کردن...ما را در سایت حس از بیرون نگاه کردن دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 64